iObserve

I was just browsing for more information on the work of Herman Daly who originated the idea of uneconomic growth and author of Steady-State Economics.

[Herman Daly was mentioned in relation to Cradle To Cradle by Bart Gottschalk (see: his book review of 'Cradle to Cradle – Remaking the Way We make Things'), Jan Juffermans (see: 'Cradle To Cradle: niet zo kinderlijk eenvoudig!' or his reaction to 'Leef een grote voetafdruk! Hoe meer afval hoe beter') and Leida Rijnhout (see: 'Money makes the world go round?').]

While looking for sources, I’ve found the Stock Exchange of Visions. What a nice concept, have a look at it. Several speakers give their opinion or ideas in videos on different visions. After each statement, you the viewer can agree or disagree or share your opinion in a forum. I hope William McDonough and Michael Braungart will be invited to share their vision here soon.

Anyway, have a look at what Herman Daly for example has to say about Natural Resources, Energy, and Growth. Note that Daly mentions efficiency, instead of eco-effectiveness, when he talks about Design.

Windenergie op zee. Windpark Q7 voor de kust van IJmuiden bijvoorbeeld. Bekijk de filmpjes, prachtig! Een nadeel van windenergie is dat er te veel elektriciteit wordt opgewekt als het waait, en te weinig bij windstilte. In bergachtig gebied wordt dit opgelost door bij een energie overschot water omhoog te pompen, en te laten vallen bij een tekort. Middels turbines wordt dan elektriciteit opgewekt. Geen oplossing voor de lage landen, of toch wel?

Ik kwam dit filmpje tegen op new-energy.tv: ‘Een valmeer in zee‘. KEMA en Bureau Lievense hebben, in samenwerking met de gebroeders Das een ontwerp gemaakt voor een energie-eiland voor de Nederlandse kust. Het oude plan Lievense dat oorspronkelijk in het IJsselmeer was bedacht is nu op de Noordzee geprojecteerd.

Meer informatie en links in dit bericht van stichting We@Sea.

Ik hoop van harte dat we met dit soort initiatieven het energie probleem snel oplossen en vervolgens een ware Cradle To Cradle economie kunnen gaan realiseren.

Take 20 minutes to see this movie online.

From its extraction through sale, use and disposal, all the stuff in our lives affects communities at home and abroad, yet most of this is hidden from view. The Story of Stuff is a 20-minute, fast-paced, fact-filled look at the underside of our production and consumption patterns. The Story of Stuff exposes the connections between a huge number of environmental and social issues, and calls us together to create a more sustainable and just world.

For the Chronology I browse the web for more and more sources. Today I’ve found this little jewel… a 84 minute speech by William McDonough at the Vanderbilt University. Recorded on 26 September 2006.

Op uitnodiging van dit blog schreef Emil Möller onderstaande bijdrage (download):

‘Use current solar income’

Een goede gewoonte bij ingewikkelde zaken is kijken naar hoe de mensen die aan de wieg stonden van grote verhalen het ook al weer zagen.

Voor C2C zijn de ‘Hannover principles ’ daar geschikt voor. Op p 48 is te lezen:

“There needs to be respect for the absolute limits learned from nature which include elimination of the concept of waste and recognition that solar energy is the one overall external renewable source of energy on the Earth.”

Nu zijn alle energiebronnen afkomstig van de zon, ook fossiele energie. Wat belangrijk is, zijn de (i) verschillen in efficiency in omzetten naar voor de mens bruikbare vormen, (ii) de bijhorende emissies en gevaren en (iii) hoe lang een bron inzetbaar is. Op alle fronten scoort zonne-energie (PV en CSP) het beste. Als we kijken hoe we zo snel mogelijk grootschalig duurzame energie krijgen (zgn ‘base load’), dan is CSP de goedkoper als kolen met CO2-afvang of nucleair.

In de discussies omtrent de verschillende opties wordt dit gegeven verdoezeld, door (i) kosten van elektriciteit uit traditionele kolencentrales te gebruiken, ipv die van kolencentrales met CO2-afvang (naast dat deze technologie nog niet bestaat en als deze beschikbaar komt, we minimaal 5 jaar verder zijn), (ii) de kosten voor uit gebruik nemen van nucleaire centrales niet weer te geven in de kostprijs van de elektriciteit (zgn ‘decommissioning cost’) en (iii) de kwestie van het ‘externaliseren van kosten’ niet te noemen. Dat dit laatste punt niet genoemd wordt, is begrijpelijk omdat het een van de fundamenten is van onze economische orde: minimaliseren van in rekening te brengen kosten en zo de concurrentiepositie versterken.

Wanorde, als de kosten voor klimaatverandering, biodiversiteit, -strijd om- schaarse grondstoffen, menselijk, dierlijk en plantenleed inzichtelijk worden gemaakt. Voor nu en voor alle kinderen van alle tijden en alle soorten. Externaliseren is precies het buiten beeld brengen en houden van deze wanorde.

Onderstaand een weergave van hoe voor de landen rond de Middellandse zee en de EU volledig duurzame energie kan worden gerealiseerd.

Waar we als mensheid voor staan is hoe te komen van ‘praten over’ naar ‘doen van’.

Op zich zijn rapporten, commissies, intenties, conferenties, roetfilters, spaarlampen en witte fietsen prima. Wat echter ook nodig is, is een zgn ‘systeemverandering’. Hierin gaan veel tegelijkertijd op de schop: instituties, regelgeving, cultuur (wat is ‘done’ en wat niet), technologie, psychologie (wat willen mensen en gaan ze dat ook doen). Dit is een zodanig ingewikkelde zaak, dat niemand dat snapt of kan sturen. Inderdaad chaotisch. Maar noodzakelijk.

Wat vaak gebeurd is dat alles behalve systeemverandering wordt aangeklampt als zijnde wezenlijk en voldoende. Naar de zonnebank gaan bij hartritmestoornissen.

Hoe verder?

• benader uw bank, pensioenfonds om het Ampèrefonds te imiteren. Als tegenhanger van het clusterbomgevoel. Bijvoorbeeld om de duurzame energie gewoon te laten gebeuren. Is allemaal niet zo ingewikkeld, ondanks wat ze u moge vertellen. Is een kwestie van wil ( + visie, leiderschap, daadkracht)
• maak zelf uw eigen elektrische auto (EV). Laat het vooral niet over aan anderen. Bij wat aantallen gaan de automobielfabrikanten overstag (ze kennen het kunstje al en het kan over korte tijd nog beter, ondanks wat ze u vertellen). Daarmee komt de vraag in zicht, naar hoe deze EV’s te voorzien van bijpassende schone elektriciteit
• omdat grote bedrijven snel een groot verschil kunnen maken: organiseer een publieke debat met uw elektriciteitsbedrijf en iemand die verstand heeft van hoe de kosten er echt uit zien en haal de locale media erbij. Vraag tevens wat ze vinden van een snuffelstage bij collega’s in de VS, die elektrische auto’s als manier van verduurzamen zien: ‘recharge your car, recharge the grid, recharge the planet’ bij PGE, SCE, Google, Google.org. Vertoon het interview met Agassi en Khosla als opwarmer en meldt dat Eurelectric (de EU branchevereniging van elektriciteitsbedrijven) al bezig is met het ontwerpen van de hard en software om EV’s aan het net te koppelen. Beweegreden hiervoor: verkopen van meer nachtstroom en locale elektriciteitsopwekking beter mogelijk maken (waar ze toe verplicht worden, maar moeizaam halen)
• blog

Emil Möller
emil@beyondthewalls.eu
www.beyondthewalls.eu

Edit: zie ook de bijdrage van Emil in CSPtoday.com.

Zojuist op Canvas deel 1 van ‘The Planet‘ (2006) van Johan Söderberg (torrent) gezien. Heftig. Ik kijk uit naar de volgende 3 delen (op 14, 21 en 28 december).

Edit: Binnenkort zou The Planet te koop moeten zijn via de webshop op http://www.soderberg.tv/. Stuur je verzoek per email naar shop@soderberg.tv.

Ook op Canvas, aanstaande zondag, 22.05u: ‘Vijf ideeën om de wereld te redden’ (Five ways to save the planet) (info). Vijf wetenschappers leggen uit welke uitdagende en radicale oplossingen ze hebben bedacht om de opwarming van de aarde tegen te gaan.

Note: Het valt me op dat het idee van hoogleraar Schuiling in dit lijstje van vijf ontbreekt. Hij bedacht om met vergruisd olivijn CO2 te binden en zodanig op natuurlijke wijze kooldioxide aan de atmosfeer te onttrekken (meer info). Goedkoop en effectief.

Ieder kwartaal publiceert Greenpeace de ‘Guide to Greener Electronics‘ en rangschikt producenten van mobiele telefoons en PC’s op hun globale beleid en gedrag met betrekking tot het uitbannen van schadelijk chemicaliën en op het nemen van verantwoordelijkheid voor hun producten als ze zijn afgedankt door consumenten. Eind november verscheen de 6e editie. De bedrijven worden gerangschikt op basis van de informatie die beschikbaar is op hun website, communicatie met de bedrijven en onderzoek.

Greenpeace heeft een tweevoudige eis aan de elektronicabedrijven. Ten eerste, moeten ze hun producten schoonmaken door alle giftige stoffen eruit te halen. Ten tweede, moeten ze hun producten terugnemen als ze afgedankt worden en op een duurzame manier recyclen. De twee eisen zijn met elkaar verbonden omdat het door het gebruik van giftige stoffen in de producten niet mogelijk is om ze op een veilige manier te recyclen.

Hieronder een beknopte weergave van de criteria (hier meer info):

Criteria voor het gebruik van giftige chemicaliën

1. Een chemicaliënbeleid gebaseerd op het voorzorgsprincipe
   Een chemicaliënbeleid gebaseerd op het voorzorgsprincipe betekent dat bedrijven actief bezig zijn om verdachte chemicaliën of groepen chemicaliën in hun producten te vervangen door onschadelijke alternatieven, zelfs als er in de wetenschappelijke wereld nog niet onomstotelijk is vastgesteld dat deze stoffen schadelijk zijn. Vaak blijkt dat een stof schadelijk is als deze al lange tijd gebruikt wordt en dus al verspreid is in mens en milieu.
2. Management van chemicaliën
   Dit criterium onderzoekt hoe bedrijven omgaan met hun keten van leveranciers, om ervoor te zorgen dat leveranciers stoppen met het gebruik van stoffen die verboden zijn door het bedrijf.
3. Uitfaseren van PVC
   Greenpeace wil dat bedrijven alle gevaarlijke stoffen (zie pdf, page 16 voor de OSPAR+ lijst) uitfaseren, gebaseerd op het voorzorgsprincipe. PVC (polivinyl chloride) is een chloorhoudend plastic dat gebruikt wordt in een aantal elektronicaproducten en voor isolatie van kabels. PVC is een van de meest gebruikte plastics, echter tijdens de productie, het gebruik en in de afvalfase vergiftigt PVC het milieu. Als PVC geproduceerd wordt, en als het plastic aan het einde van zijn leven verbrand wordt in afvalverbrandingscentrales, komen er giftige dampen vrij van dioxines en furans. Beide staan wereldwijd bekend als een van de meest giftige chemicaliën ooit door mensen gemaakt en ze zijn vaak al giftig in zeer lage concentraties.
4. Uitfaseren van broomhoudende vlamvertragers
   Broomhoudende vlamvertragers worden gebruikt in printplaten en de plastic omhulsels van elektronische apparaten. Deze groep van stoffen breekt zeer langzaam af en hoopt zich daarom op in het milieu. Blootstelling kan op de lange termijn leiden tot verslechterde leer- en geheugenfuncties. Ook verstoren broomhoudende vlamvertragers de schildklier en oestrogene hormoonhuishouding. Blootstelling aan deze stoffen in de baarmoeder is in verband gebracht met gedragsproblemen. En TBBPA, een type broomhoudende vlamvertrager veel gebruikt in printplaten, is in verband gebracht met neurotoxiciteit. De broomhoudende vlamvertragers in elektronicaproducten kunnen bovendien broomhoudende dioxines en furans genereren als het elektronisch afval gesmolten of verbrand wordt. Dioxines en furans staan wereldwijd bekend als een van de meest giftige chemicaliën ooit door mensen gemaakt en ze zijn vaak al giftig in zeer lage concentraties.
5. Modellen geheel vrij van PVC en/of broomhoudende vlamvertragers
   Dit criterium gaat na of een bedrijf al modellen op de markt heeft die vrij zijn van PVC of broomhoudende vlamvertragers.

Recyclingcriteria

1. Steun voor Individuele Verantwoordelijkheid voor Producenten
   Het is belangrijk dat een bedrijf Individuele Verantwoordelijkheid voor Producenten (IVP) steunt. IVP betekent dat elke producent financieel en/of fysiek verantwoordelijk is voor het terugnemen en/of recyclen van zijn eigen producten. IVP stimuleert producenten om hun apparaten milieuvriendelijker te ontwerpen waardoor de recyclingkosten lager worden.
2. Vrijwillige terugname afgedankte producten zonder wetgeving
   Dit criterium beoordeelt bedrijven op hun vrijwillige terugname en recycling van afgedankte producten in landen waar hiervoor nog geen wetgeving bestaat.
3. Consumenteninformatie over inleverpunten voor afgedankte producten
   Bij dit criterium scoort een bedrijf op basis van de informatie die het verschaft aan consumenten over wat ze kunnen doen met hun afgedankte producten, waar ze het kunnen inleveren of gratis naar toe kunnen sturen.
4. Rapportage over de hoeveelheid verzamelde en gerecyclede afgedankte apparaten
   In het meest ideale model rapporteren bedrijven hun recycling-hoeveelheden op basis van de verkoopcijfers in het jaar x (de gemiddelde leeftijd van een product tot het afval wordt). Dus als de gemiddelde leeftijd van een PC 6 jaar is, dan wil Greenpeace dat de bedrijven rapporteren hoeveel PC’s ze hebben teruggenomen in 2006 als een percentage van de verkoopcijfers van PC’s in 2000.

Steun Greenpeace.